Donderdag 6 augustus 2009

 

We zijn weer thuis, dankbaar en gelukkig. Dankbaar voor alle prachtige dingen die we hebben ervaren, dankbaar ook dat we weer veilig in ons eigen huis zijn aangekomen. De vliegreis van Phoenix naar Chicago en de lange tocht over de oceaan verliepen beide zeer voorspoedig. Ook nu was United Airlines ons zeer goed gezind (we willen nooit meer met een andere maatschappij vliegen) zoals je op bijgaande foto kunt zien.
Zo eindigde onze reis op dezelfde manier als we bijna de hele weg reden: in een asobak….

Iedere lezer en meelever hartelijk dank, jullie reactie stelden we zo ver van huis zeer op prijs. Ik heb begrepen dat het systeem van “volgers” niet naar wens heeft gewerkt, dat moet beter kunnen.

Maandag 3 augustus 2009

Een laatste blik op Sedona:
 

De laatste reisdag was vandaag een feit, we zijn nu weer in het hotel waar we drie weken geleden zijn begonnen aan de rondreis, in Scottsdale, vlak bij Phoenix. Toen we Phoenix binnenreden zagen we de temperatuurmeter op 115°F (ruim 46°C) staan, dat hadden we nog niet eerder gezien.
Vanmiddag hebben we nog een stukje Scottsdale gezien, 10 minuten lopen in de zinderende hitte was wel genoeg. Gelukkig was er in de shopping mall een goed werkende airco die voor een wat aangenamere temperatuur zorgde.
De avond stond in het teken van de voorbereiding voor de reis van morgen, we gaan de laatste avond hier nog even buiten zitten mijmeren, op het terras, ietwat melancholisch.

De Grand Canyon

Wienie in de Grand Canyon
 

Ook in Sedona kwamen we een grand canyon tegen ...
 

Zondag 2 augustus 2009

 

Gisteren, zaterdag, een drukke dag gehad. ’s Morgens moesten we natuurlijk nog even afscheid nemen van de Grand Canyon, vreemd dat zoiets emoties oproept. We waren er een paar jaar geleden ook al, en elke keer weer is het zo onvoorstelbaar indrukwekkend, de enorme kloof, die zoveel grandeur uitstraalt en elke keer weer andere kleuren laat zien. Een foto gaat hierbij, maar dat is slechts een flauwe afspiegeling van de werkelijkheid. Het is echt een wereldwonder!
Onderweg naar Sedona reden we bijna de hele tijd een scenic route, alweer ervoeren we de schoonheid en de uitgestrektheid van de natuur in dit deel van de USA. Ook Amerikanen die we spraken vertelden ons onder de indruk te zijn van het natuurschoon.
We moesten bijtijds in Sedona zijn, want om half zes begon gisteren de treinreis door de Verde Canyon, in oude gerestaureerde Pullman wagons, langzaam rijdend door (alweer) een prachtige canyon. De ondergaande zon zorgde voor een uniek schouwspel dat we konden bewonderen in een open rijtuig. Ondanks de hitte (toen we vertrokken 104 graden Fahrenheit) genoten we aan alle kanten, mede door het aparte sfeertje op zo’n trein. Je raakt ook snel aan de praat met allerlei aardige en vriendelijke Amerikanen.
Vanmorgen, zondag, bezochten we een dienst van de Sedona First Assembly of God. We werden in de dienst aangekondigd en men begroette ons met een applaus. Goede gesprekken hadden we met een aantal kerkgangers en met de pastor, Gordon Storey. Hij preekte over Matteüs 25:1-13, over “The Wise and the Foolish”. Ook christenen moeten er voor zorgen dat er olie is en dat hun lampen gevuld zijn, centraal daarbij staat het kruis van Jezus. Een degelijke preek met aan het begin mooie liederen onder begeleiding van een goede band. De pastor speelde zelf op de gitaar en samen met zijn vrouw leidde hij de samenzang.
De middag hebben we doorgebracht in Sedona, een aardig stadje met veel New Age, veel spirituele winkeltjes ook. Dat schijnt te maken te hebben met een bijzondere vortex die hier aanwezig is,of meerdere vortexen, of een knooppunt van verschillende vortexen, daar ben ik nog niet achter.

Vrijdag 31 juli 2009

 

Vanmorgen hadden we de tour door de Antilope Canyon, alweer door Navajo’s georganiseerd. Per slot van rekening is het hun grondgebied en dat zullen we weten ook! Met een aantal open trucks werden we naar de canyon gebracht, die eigenlijk bestaat uit een smalle spleet tussen de rotsen met een fabelachtige lichtinval. We hebben dan ook tientallen foto’s gemaakt, veel fotografen hadden professionele apparatuur met statief bij zich. Als we bij zo’n lichtstraal kwamen gooide de gids wat zand omhoog wat een verbluffend effect gaf. Ook wijzelf en alles wat we bij ons hadden kwam op die manier wat zanderig de canyon uit, het was ondanks alles zeer de moeite waard.
Ook Page is een leuk stadje, met een prachtig meer, Lake Powell. Helaas hadden we te weinig tijd om daar veel van te zien. We moesten namelijk vandaag naar de Grand Canyon. We doen wel heel veel canyon deze reis en de Grand Canyon spant toch wel de kroon, wat een gigantische kloof is dat, onvoorstelbaar en elke keer weer indrukwekkend.
We hebben hier een mooie grote hotelkamer, veel ruimte en heel veel spiegels waarin je jezelf oneindig vaak kunt zien, goed voor ons ego!

Donderdag 30 juli 2009

 

Vanmorgen vertrokken we uit Chinle, op weg naar Page. Nu krijgen we wel weer een uur in de tijd erbij omdat we het gebied met de zomertijd verlaten en dus weer de Pacific Time Zone ingaan. Onderweg zagen we weer de meest bizarre rotsformaties, in allerlei kleuren, van helder wit via groen naar dieprood. Een voorbeeld gaat hierbij.

Woensdag 29 juli 2009

 

Hotsebotsehotseknots, dat is in het kort de samenvatting van onze ochtend. We gingen om 9 uur van start in een open truck de Canyon de Chelly (spreek uit: kènjen de sjee) in voor een tocht van vier uur over 31 mijl. De grond was oneffen, zanderig, blubberig en vol diepe kuilen. Links en rechts van ons verrezen enorm hoge rotsen met op sommige plekken rotstekeningen van de Anasazi Indianen en ruïnes van hun vroegere huizen in de rotsen. Onze Navajo-gids vertelde onderweg allerlei bijzonderheden over de vroegere en huidige bewoners van de canyon.
Vanmiddag zijn we op de bovenrand (de rim) van de canyon rondgereden om een nog betere indruk te krijgen van de grootsheid van de rotspartijen. De canyon ligt geheel in het Navajo gebied en de Indianen houden de toegang tot de canyon zeer beperkt. Een aantal van hen woont er in de zomer en verbouwt allerlei soorten gewassen voor eigen gebruik. ’s Winters is de canyon onbewoond vanwege sneeuw en ijs.
Aan het eind van de middag deden we boodschappen in een supermarkt, tussen allemaal Indianen, bijzonder.
Vanavond werden we overvallen door een hevige zandstorm, we zitten per slot van rekening midden in woestijngebied.
 

Dit is Travis Terry, van hem hebben we een CD gekocht.

Dinsdag 28 juli 2009

Wienie niet in alle staten, slechts in vier!
 

Vanmorgen zijn we eerst Mesa Verde wezen verkennen. Het park ligt op 2750 m hoogte. We bezochten eerst het Spruce Tree House, een aantal uitstekend bewaard gebleven woningen onder geweldige rotsen, die voor het laatst in de 13e eeuw bewoond zijn geweest door Anasazi Indianen. Bij een van de schitterende uitkijkpunten ontmoetten we een stel sympathieke Amerikanen uit Nebraska, die net zoals wij onder de indruk waren van het weidse landschap en de bijzondere rotspartijen.
Na nog een rondrit in het park gemaakt te hebben vertrokken we richting het Four Corners Point, het enige punt in de USA waar vier staten bij elkaar komen. De hele Four Corners omgeving bevindt zich in het Navajo Indianen gebied en daarom moesten we drie dollar entree per persoon betalen om naar het desbetreffende punt te gaan (zie foto).
Toen op weg naar Chinle in Arizona. We dachten weer een uur terug te krijgen in de tijd, maar Chinle blijkt wel aan de zomertijd te doen, de rest van Arizona niet, dus hielden we dezlfde tijd als in Colorado. Onderweg werden we verrast door een zandstorm en hevige onweersbuien met veel regen.
De Holiday Inn in Chinle is een mooi hotel, met internet op de kamer, al is het allemaal wat traag. Vermeldenswaard is nog, dat de deuren van het complex waarin de kamers liggen met een speciale grendel opengaan. Wienie zag die grendel niet en zag de rode knop van het brandalarm aan voor de knop die de deur zou openen met als gevolg dat overal lichten begonnen te knipperen en een luide alarmbel door het gehele gebouw te horen was.
Ook niet onbelangrijk is dat we voor de benzine $2,359 per gallon moeten betalen, dat is omgerekend 45 eurocent per liter, daar kan je nog eens voor tanken in je SUV!!!

Maandag 27 juli 2009

Vanmorgen eerst een uitgebreid bezoek gebracht aan de Taos Pueblo, nu was er wel gelegenheid om te fotograferen. In de Pueblo waren veel winkeltjes waar de plaatselijke Indianen hun handnijverheid demonstreerden en verkochten. Hier kochten we een mooi beeldje van Kokopelli, de gebochelde fluitspeler, die op veel eeuwenoude muurschilderingen voorkomt en over wie vele verhalen de rondte doen. Mooie foto’s gemaakt ook.
Toen op weg naar Mesa Verde NP, een rit van ongeveer 400 km door een prachtig stuk natuur in het noorden van New Mexico en het zuiden van Colorado. Nadat we de ingang van het park waren gepasseerd moesten we nog 15 mijlen rijden voordat we bij de lodge kwamen waar we de nacht doorbrachten. Het natuurschoon was adembenemend, letterlijk en figuurlijk. Prachtige rotspartijen en vergezichten over de vlakte beneden wisselden elkaar af. Helaas hebben we op de kamer geen internet, geen tv trouwens ook, wel een koelkast waarin we het bier koud kunnen zetten.

Zondag 26 juli 2009

Vandaag hadden we een autoloze dag. Vanmorgen gingen we naar de First Presbyterian Church in Taos, waar ook een grote groep jongelui aanwezig was uit de zustergemeente in Rolling Hills, Kansas, die evangelisatiewerk deden in deze stad. De preek ging over het vermenigvuldigen van het brood en de vissen, het thema was “Beyond Coping” en het kwam er op neer dat God altijd meer geeft dan wij nodig hebben. Aan het eind van de dienst stond in de liturgie “Passing the Peace of Christ” en moest iedereen met iedereen een praatje maken en elkaar de vrede van God toewensen. Mooi!
Vanmiddag wilden we naar de Taos Pueblo,op de kaart zagen we dat we de Pueblo gemakkelijk te voet konden bereiken. Voordat we op pad gingen zagen we eerst nog een optocht met versierde wagens, reclame voor de luitenant gouverneur van New Mexico (ik heb de goede man een hand mogen geven en hij bedankte mij voor mijn support…), veel brandweer, politie te paard en andere groepen.
Bij de Pueblo aangekomen vertelde men ons dat het verboden was om langs de weg te lopen, er schijnt ook een bord te staan dat we blijkbaar hebben gemist. Gelukkig mochten we wel naar binnen, al moesten we wel ons fototoestel afgeven, want er waren Indiaanse dansen bezig en er mochten geen opnamen gemaakt worden. We zagen een aantal jongelui de danspassen maken, oude mannen zaten er naast in een cirkel op krukjes te zingen en één man sloeg de trom. De Pueblo bestaat uit huizen zonder elektriciteit en water, aan de buitenkant trappen om naar een hogere verdieping te komen . Morgen gaan we proberen alsnog foto’s te maken, dan is er geen Pow Wow.
Op de terugweg werden we overvallen door een gigantische regenbui, tot onze grote vreugde kregen we toen een lift van een echtpaar uit Californië, dus helemaal autoloos was deze zondag eigenlijk ook weer niet.

Zaterdag 25 juli 2009

 

Voordat we vertrokken naar Taos deden we eerst boodschappen bij Albertsons, een grote supermarkt. Bij de gebakafdeling stonden grote dozen met gebak in de meest felle kleuren en die moesten natuurlijk op de foto worden gezet. Wienie kreeg de smaak van het fotograferen te pakken en toen ik in een rij stond met héél veel flessen water moest er weer een foto worden gemaakt. Bijna tegelijkertijd kwam er een net aangekleed mannetje (de bedrijfsleider?) op Wienie af die haar te kennen gaf dat er binnen Albertson beslist geen foto’s mochten worden gemaakt. Wij putten ons uit in excuses en we scheidden als vrienden. Hierboven één van de verboden foto’s.
Onderweg van Santa Fe naar Taos bezochten we het Bandelier National Monument, de plek waar de Anasazi Indianen de openingen in het zachte vulkanische gesteente vergrootten en daar rotswoningen in bouwden. Langs een trail kunnen delen van die “cliff dwellings” worden bezocht en dat deden we dus. Verder genoten we van het vele natuurschoon in deze omgeving: bergen in de kleuren wit, camel en roodachtig.
Het hotel in Taos was snel gevonden. Helaas hadden we aanvankelijk geen elektriciteit, later weer wel, en ‘s avonds deed het internet het niet. Je kan ook niet alles hebben.

Vrijdag 24 juli 2009

 

Deze dag stond helemaal in het teken van het verkennen van Santa Fe. Voordat we ons overgaven aan het funshoppen, bezochten we eerst de highlights van deze stad. De Kathedraal van Franciscus van Assisi met een grasveld aan de zijkant waar wat onder invloed verkerende jongelui zich ophielden, de Loretta Kapel met een bijzondere spiraaltrap en het oudste huis van de USA. Toen was het tijd voor de winkeltjes: oneindig veel kunst, galeries en Indiaans handwerk, precies wat wij leuk vinden. Er waren ook nog musea met allemaal schilderijen van plaatselijke artiesten, daar zijn we maar niet heen gegaan.
Bijzonder was dat langs de weg een aantal Navajo Indianen hun waren te koop aanboden: duur, 50 dollar of het niks was en afdingen ging niet echt. Ze staan op bijgaande foto.

Donderdag 23 juli 2009

Nu we alweer een week in dit land zijn beginnen onze eetgewoontes zich ook al aan te passen. Gisteren en vanmorgen hebben we bij het ontbijt een fikse bodem gelegd met eieren, toast, bacon, ham en gebakken aardappeltjes. Het voordeel is dat je ’s middags nauwelijks iets hoeft te eten en pas tegen de avond weer aan een maaltijd hoeft te denken.
Vandaag zijn we aangekomen in Santa Fe, de hoofdstad van New Mexico. Onderweg reden we langs het uitgestrekte gebied dat White Sands Missile Range heet. In het noorden hiervan is in 1945 de eerste atoombom tot ontploffing gebracht, verder zijn hier veel proeven gedaan met raketten en tot op de dag van vandaag wordt dit gebied gebruikt voor raketproeven. Als er een raket wordt afgeschoten wordt de snelweg I-70 gedurende een uur afgesloten. Ook bevindt zich in dit gebied één van de drie landingsbanen (lengte 7 mijl) voor de Space Shuttle.
Onderweg zagen we veel verlaten vlaktes en onherbergzame heuvels, vandaar dat dit gebied een militaire bestemming heeft.
Santa Fe lijkt een leuk stadje, vanavond trad in het centrum een goede band op, veel mensen (oud en jong) waagden zich aan een dansje.

Onze huurauto

Het aantal voorstemmers is met 100% gestegen, dus daar is de asobak eindelijk!
 

Woensdag 22 juli 2009

...en hier staat-ie ook op...
 

Vandaag stond het White Sands National Monument op het programma, een gebied met allemaal witte duinen die niet bestaan uit zand maar (volgens de geleerden) uit heel fijn gips. Een bizar landschap met verblindend witte duinkammen, met wegen die ook al wit zijn omdat de wind die de duinen vormt ook het “zand” de weg op blaast.
Het weer in de bergen is heel wat koeler dan beneden. Boven is het nog geen 20°, beneden tussen de zandheuvels iets boven de 30°. Vannacht heeft het hier ook heel erg geregend, zelfs zo dat een deel van de eetzaal onder water is gelopen. Toen we vanmiddag terug kwamen regende het ook al weer. Morgen maar gauw naar Santa Fe.

Dinsdag 21 juli 2009

Vandaag hadden we een lange rit voor de boeg, ruim 600 km. We vertrokken op tijd, want met de overgang naar de staat New Mexico verloren we een uur vanwege de andere tijdzone. Onderweg reden we door onafzienbare vlaktes over wegen die tientallen kilometers kaarsrecht door de prairies gingen. We konden van te voren al zien waar we over een half uur zouden rijden. Dit allemaal in onze veelbesproken asobak. Om alvast een tipje van de sluier op te lichten: er staat “Explorer” op de achterkant. Voor een foto zijn er nog te weinig stemmen.
We zitten nu in Cloudcroft, een gehucht hoog in de bergen op een opa- en omahotelkamer vol bloemetjesbehang, bloemetjesschilderijen op een geriefelijke schommelstoel met armleuning. Achter mij staat een eikenhouten dressoir en aan de gordijnen hangen schattige kwastjes.

Maandag 20 juli 2009

 

Vandaag was de temperatuur wat lager dan de afgelopen dagen, zo’n 34° met af en toe wat uitschieters naar boven. Tien graden lager dan gisteren en dat voelt wat prettiger aan. We hebben vandaag een bezoek gebracht aan Tombstone, bekend onder andere van de Tombstone Blues van de groep CCR. Tombstone is een Historisch Monument in dit gedeelte van het Wilde Westen, een stadje uit het eind van de 19e eeuw. Hier hebben zich woeste taferelen afgespeeld, zoals te zien is op het bezienswaardige kerkhof. Bijgaand twee graven met de voor zichzelf sprekende teksten. Een leuk authentiek Western stadje met originele winkeltjes en kenmerkende houten trottoirs.
Daarna naar Bisbee geweest, een mijnstadje, dicht bij de Mexicaanse grens. Dat we dicht bij die grens zitten blijkt uit de diverse controles van de grenspolitie op de snelweg. Wij kregen op onze nek omdat we geen paspoort konden laten zien (lag veilig opgeborgen in het hotel), wel een Nederlands ID, maar dat is volgens de politie onvoldoende en kan zelfs leiden tot een boete. Oeps...

Dit is ook een mooie!

 

Mission San Xavier del Bac

 

Zondag 19 juli 2009

Vanmorgen zijn we naar een kerkdienst geweest van de “First Assembly of God” (in the heart of Tucson, with Tucson in our hearts), een boeiende dienst met veel emotie. De pastor sprak over Lukas 9:24 t/m 26 met veel praktische tips voor christenen en een dringend appel om je kruis op je te nemen en Jezus te volgen. Mooie liederen gezongen, met een uitstekende zangeres die de zang leidde.
Vanmiddag een bezoek gebracht aan de Mission San Xavier del Bac, een missiepost midden in de woestijn, gebouwd in de 18e eeuw door de franciscaner monniken. Zie de foto hierbij. Daarna zijn we doorgereden naar Nogales, een leuk dorpje aan de grens met Mexico. Hier zagen we drommen Mexicanen, die gebruik hadden gemaakt van de koopzondag, met volle tassen richting Mexico lopen. Tussen Mexico en de USA loopt een muur met veel prikkeldraad. De grenscontroles zijn zeer streng en zelfs onderweg was er nog een wegafzetting met controle van de grenspolitie.
Een overblijfsel van de kolonisatie door de Spanjaarden is nog te zien aan de afstandsborden: overal in de USA zijn de afstanden in mijlen, ten zuiden van Tucson staan de afstanden op de borden in kilometers, nogal verwarrend.

In het Saguaro National Park

 

Zaterdag 18 juli 2009

Vanmorgen eerst een bezoek gebracht aan Hertz, het autoverhuurbedrijf op het vliegveld. We werden snel geholpen en rijden nu in zo’n asobak, waar plaats in is voor zeven personen en waar ook nog wat bagage in kan worden opgeborgen. Ik durf niet eens een foto te plaatsen van deze SUV, zo’n gruwelijk groot gevaarte is het.
Daarna gingen we naar Old Tucson, een in de dertiger jaren gebouwd filmstadje waar o.a. John Wayne, Dean Martin en Clint Eastwood films hebben opgenomen. Ook de serie High Chaparral is hier opgenomen. Leuk, veel shows met schietende cowboys en een heuse Can-Can Revue.

Daarna het Saguaro National Park bezocht, een stuk woestijn met duizenden cactussen, waaronder talloze grote Saguaro’s. Die Saguaro’s vind je allen in deze woestijn en hebben slechts één druppel water per maand nodig, een ideale plant om thuis te hebben.
Vanmiddag was de temperatuur ruim 42°, met een bescheiden windje. Vanavond om 9 uur was het buiten nog 40°, gelukkig is er airco!

Vrijdag 17 juli 2009

Na de eerste volledige dag in de USA zijn er al weer veel bijzondere dingen gebeurd, positieve en negatieve. Om met het positieve te beginnen: op Schiphol werden we gisteren verrast door een lieftallige medewerkster van United Airlines met een gratis businessklas ticket naar Washington. Het gevolg was dat we op zeer comfortabele wijze de oceaan zijn overgestoken. Onder het genot van een uitstekend verzorgd driegangenmenu zagen we Schotland onder ons voorbijtrekken, waarna we onze stoelen horizontaal zetten om gerieflijk een dutje te doen.
Ook de overstap in Washington verliep zeer voorspoedig, waarna we met het bekende gedoe op de vierkante centimeter “gewoon” naar Phoenix vlogen.
De auto was snel gevonden en het hotel ook, zodat we na zo’n 24 uur in een volledig andere wereld waren, heet, heet, heet.

Na een goede nachtrust gingen we op weg naar Tucson. In alle boekjes werd de Apachetrail als zeer boeiend omschreven, dus wij op weg, niet wetend dat na verloop van tijd 22 mijl onverharde weg zou volgen. Onderweg prachtige natuur, veel bergen, nog meer cactussen, maar ook veel kuilen en andere oneffenheden in het wegdek. Dan nu het slechte nieuws: precies na 22 mijl en 100 meter begon een onheilspellend lampje te branden. Inderdaad: een lekke band, in de middle of nowhere, zonder bereik van een mobiele telefoon. Gelukkig, en dat is dan weer positief, stond er op een verder verlaten parkeerterreintje een auto, waar Fransen inzaten, die geen Engels spraken, maar wel handig een band konden verwisselen. Bij een garage verderop de band gerepareerd (temperatuur op de thermometer in de schaduw 110 graden Fahrenheit, dat is ruim 43 graden Celsius), echter, de scheur was dermate groot dat er eigenlijk een nieuwe band op moest worden gezet. Dat gaan we morgen bij Hertz regelen.
Onderweg naar Tucson hadden we noodweer: hevige regenval, een zandstorm, heel veel wind, veel onweer, zodat we voorzichtig met onze zwakke band richting Tucson moesten rijden.

Gelukkig zijn we veilig aangekomen in ons hotel. Onder het genot van een koud biertje zijn we een beetje aan het bijkomen van alle beslommeringen en van de warmte.

Reisschema 2009

Vakantieschema 2009 Wienie & Rein

Dag 1 donderdag 16 juli 2009

Activiteiten:12:20 uur vlucht UA947 Amsterdam Schiphol – Washington Dulles Airport
14:47 aankomst Washington
17:00 uur vlucht UA953 Washington – Phoenix Sky Harbor Airport
18:55 aankomst Phoenix
Huurauto ophalen op Phoenix Sky Harbor Airport

Hotel: Hotel Indogo Scottsdale
4415 N. Civic Center Plaza
Scottsdale, Arizona 85251 USA
Tel.: 00-1-480-824-6183

Dag 2 vrijdag 17 juli 2009

Activiteiten: Scottsdale => Tucson (376 km)

Bijzonderheden: We rijden de Apache Trail. Vanaf Phoenix de US 60 East nemen, dan Hwy 88 naar Tortilla Flat en Globe

Hotel: Double Tree Tucson Reid Park
445 S. Alvernon Way
Tucson, Arizona 85711
Tel.: 001-520-881-4200

Dag 3 zaterdag 18 juli 2009

Activiteiten: Saguaro NP
Tucson Old Studios

Hotel: idem


Dag 4 zondag 19 juli 2009

Activiteiten: kerkdienst in Tucson bezoeken
Mission Xavier del Bac

Hotel: idem


Dag 5 maandag 20 juli 2009

Activiteiten: Naar Tombstone (begraafplaats van Billy the Kid) en Brisbee, western style stadjes

Hotel: idem


Dag 6 dinsdag 21 juli 2009

Activiteiten: Tucson => Cloudcroft (704 km)

Bijzonderheden: Eén uur tijdsverschil! Een uur minder dus!
Cloudcroft ligt op ruim 3000 m hoogte

Hotel: The Lodge at Cloudcroft
PO Box 497 – One Corona Place
Cloudcroft, New Mexico 88317
Tel.: 00-1-575-682-2566


Dag 7 woensdag 22 juli 2009

Activiteiten: White Sands Monument bekijken
Cloudcroft is typisch Western stadje

Bijzonderheden: We zitten nog steeds op grote hoogte!

Hotel: idem


Dag 8 donderdag 23 juli 2009

Activiteiten: Cloudcroft => Santa Fe (531 km)

Bijzonderheden: Onderweg Roswell bezoeken, hier is op 7 juli 1947 een ruimteschip geland (!)
Onderweg rijden we een deel van Route 66

Hotel: Holiday Inn Santa Fe
4048 Cerrillos Road
Santa Fe, New Mexico 87505
Tel.: 00-1-505-473-4646


Dag 9 vrijdag 24 juli 2009

Activiteiten: Een dag in Santa Fe

Bijzonderheden: Loretto Chapel (trap!), Plaza, Palace of Govenors enz.

Hotel: idem


Dag 10 zaterdag 25 juli 2009

Activiteiten: Santa Fe => Taos (116 km)

Bijzonderheden: onderweg Bandelier NM bezoeken, veel Indiaanse Pueblos

Hotel: Best Western Kachina Lodge&Meetings
413 Paseo Del Pueblo Norte
Taos, New Mexico 87571
Tel.: 00-1-505-758-2275


Dag 11 zondag 26 juli 2009

Activiteiten: kerk bezoeken
Taos bekijken, naar Taos Pueblo

Bijzonderheden: Taos is een kunstenaarsdorp

Hotel: idem


Dag 12 maandag 27 juli 2009

Activiteiten: Taos => Mesa Verde NP (421 km)

Hotel: Far View Lodge
Mile Marker 15/P.O. Box 277
Mesa Verde National Park, Colorado 81328
Tel.: 00-1-970-529-4422


Dag 13 dinsdag 28 juli 2009

Activiteiten: Mesa Verde NP => Chinle (288 km)

Bijzonderheden: Vanmorgen kunnen we nog het Mesa Verde NP bekijken
We komen vandaag bij de Four Corners Area

Hotel: Holiday Inn Canyon the Chelly
BIA Rt. 7 P.O. Box 1889
Chinle, Arizona 86503
Tel.: 00-1-928-647-5000


Dag 14 woensdag 29 juli 2009

Activiteiten: 09:00 uur Jeeptour in de Canyon de Chelly. Start voor de Thunderbird Lodge. Aanwezig om 08:30.

Bijzonderheden: 24 van te voren de jeeptour confirmeren op 928-674-5841

Hotel: idem


Dag 15 donderdag 30 juli 2009

Activiteiten: Chinle => Page (ca. 200 km)

Bijzonderheden: Antelope Canyon Tour confirmeren

Hotel: Best Western at Lake Powell
208 North Lake Powell Boulevard
Page, Arizona 86040
Tel.: 00-1-928-645-5988


Dag 16 vrijdag 31 juli 2009

Activiteiten: Page => Grand Canyon (ca. 200 km)

Bijzonderheden: 11:30 uur: excursie Antelope Canyon
Melden bij Antelope Canyon Tours
22 S. Lake Powell Boulevard (centrum Page)

Hotel: Best Western Squire Inn
Highway 64 at South Entrance
Grand Canyon / Tusayan, Arizona 86023
Tel.: 00-1-928-638-2681


Dag 17 zaterdag 1 augustus 2009

Activiteiten: Tusayan => Sedona (190 km)

Bijzonderheden: 17:30 Verde Canyon Railroad (tot 22:00 uur)
300 North Broadway
Clarkdale, Arizona 86324

Hotel: Sedona Super 8 Motel
2545 West Highway 89A
Sedona, Arizona 86366
Tel.: 00-1-928-282-1533


Dag 18 zondag 2 augustus 2009

Activiteiten: Kerkdienst bezoeken
Sedona bekijken

Hotel: idem


Dag 19 maandag 3 augustus 2009

Activiteiten: Sedona => Scottsdale (200 km)

Bijzonderheden: Zo mogelijk Scottsdale bekijken

Hotel: Hotel Indogo Scottsdale
4415 N. Civic Center Plaza
Scottsdale, Arizona 85251
Tel.: 00-1-480-824-6183


Dag 20 dinsdag 4 augustus 2009

Activiteiten: Huurauto inleveren
11:08 vlucht UA 653 Phoenix => Chicago
16:29 aankomst Chicago O’Hare Int’l
18:04 vlucht UA 908 Chicago => Amsterdam

Hotel: het vliegtuig is ons hotel


Dag 21 woensdag 5 augustus 2009

Activiteiten: 09:25 aankomst Amsterdam
Met de Travel taxi naar huis.